5.10.2011 Dzień ten sam a jednak inny

Obserwuję siebie, minutę po minucie kilka godzin później. Czasami myślę, że już dość, że wystarczy, nie sprostam, że się nie uda, że zmęczenie mozołem w końcu dobije, że któregoś razu nie będzie szans by wyjść do świata. To ten czas, gdy światło staje się po prostu szarawe i że wszystko na nic, że nadzieja odeszła...
Są takie dni, ale i nikt nie powiedział, że ich nie będzie. Czas na sen a jutro zrobię kolejny pierwszy krok...
http://www.youtube.com/watch?v=2adOG7jc838&feature=related